[ENGLISH]
As civilization advances people prefer less and less detail in almost everything. But why?

Well, think of an average human living in late 19th century. How many different industrial colors would he see each and every day of his life? How many different kinds of music would he hear? How much time and effort would it take to prepare a warm bath or to go to a distant location without any engine power?

How about today, how do we live? For a minute, let's pause any other thoughts and compare ourselves with our greatgrandfathers.

A vase could be a good example; after all it's probably the most fundamental house decoration item of all generations. For our greatgrandfathers' liking a vase colorfully painted or a vase with a very detailed complex surface and shape would commonly be considered "A Beautiful Vase" or "An Alluring Vase". Yeah but how about today? Today's most liked vases are shaped just a little different than a basic cylinder or cube or a cone. And they are not painted with many and distant colors, in fact most are not painted at all!

Keep in mind that you can use this point of view to consider all the daily life items around you...

...If you analyze well, you can see that the core logic in all of this matter is "peace of mind" versus "demand of adventure".

We can say that Simplism represents "peace of mind" and Detail represents "adventure".

People living in cities are -more or less- mentally overloaded with their unavoidable and involuntary daily audio-visual interactions. So, naturally they choose "peace of mind". Greatgrandpas, on the other hand, were living in a much more natural and less confusing environment so they would choose "adventure".

Alper Bilgehan - Oct/9/2009




[TÜRKÇE]
Teknolojideki yenilikler, her geçen gün insanlar için birşeyleri "artık daha kolay" kılıyor. Bu böyle oldukça da insanlar giderek daha basiti-sadeliği ve detaysızlığı tercih ediyor. Peki ama neden?

1800lü yılların sonlarında yaşayan ortalama bir insan düşünün. Her gün, sabah uyanması ile akşam evine dönüp yatması arasında geçirdiği vakit boyunca kaç çeşit sanayi üretimi renkle karşılaşırdı sizce? Günde kaç farklı tür müzik ve enstrüman sesi duyardı? Temizlenmek için sıcak su hazırlamak istediğinde ne kadar zaman ve çaba harcaması gerekirdi? Veya motorlu bir taşıt olmadan uzak bir yere gitmek istediğinde?

Peki ya bugün biz nasıl yaşıyoruz? Bugünkü hayatı büyük dedelerinizin hayat şartlarıyla kıyaslayıp düşünelim. (Dede deyince hemen beyaz saçlı yaşlı insanlar hayal etmeyiniz, zira onların da çocuklukları, gençlikleri ve orta yaşlı zamanları vardı.)

Vazolar konuyu açıklamak için güzel bir örnek olabilir; büyük ihtimalle bütün kuşaklar için geçerli en temel dekoratif ev eşyası vazodur. Büyük dedelerimiz için rengârenk süslemelerle işlenmiş kıvrım kıvrım şekillendirilmiş bir vazo "Güzel Bir Vazo" idi. Peki günümüzde? Bugünlerde en çok talep gören vazolar, bir silindir veya koniden hafifçe biçimsel bir farkı olan basit şekillere sahip olanlar. Çoğusu da öyle renk renk desenli değil, hatta bi çoğu tamamen desensiz, boyasız.

Bu bakış açısıyla etrafınızdaki gündelik eşya ve cisimleri bir değerlendirin...

...İşin esas boyutuna baktığınızda görürsünüz ki mesele, "kafa rahatlığı" ile "heyecan arayışı" arasındaki tercih meselesidir.
Diyebiliriz ki Sadecilik "kafa rahatlığı"nı, Süsleme ve Ayrıntılılık ise "heyecan arayışı"nı temsil etmektedir.

Şehirlerde yaşayan insanlar, kaçamadıkları ve istemsiz olarak sürekli maruz kaldıkları etkileşimler yüzünden, az veya çok, mental bir aşırı yükleme etkisi altındadırlar. Dolayısıyla ve doğal olarak "kafa rahatlığı"nı tercih etmektedirler. Büyük dedelerimiz ise çok daha doğal ve kafa karıştırıcı şeylerden uzak yaşadıklarından "heyecan arayışını" yani ayrıntı ve süslemeyi seviyor ve uyguluyorlardı.

Alper Bilgehan - 9 Ekim 2009